Hello world!

In de sauna …

 

… vind ik eindelijk de rust om weer eens te schrijven. Ik ben gehaast en yo aprendo spaans niet snel genoeg. Gedreven en geconcentreerd ben ik nu drie weken full time aan het studeren. Ik woon bij een Boliviaanse familie in een riant appartement en er wordt drie keer per dag voor me gekookt. Homestay, 20 uur privéles incl. materiaal en 3 maaltijden voor 200 euro per week.. Je gaat hier uit eten voor 5 euro (incl. drinken) en alles is behoorlijk westers. Ik heb een luxe tussenstop gevonden waar ik Spaans kan leren, mijn blog kan bijwerken en aan de webwinkel kan werken.

P4120179_resized_0

Noor! Deze foto is voor jou :-)

 

Kán vinden.. Want ik weet mezelf behoorlijk opgefokt te krijgen, 4 uur les, 6 uur studeren, yoga, vroeg naar bed. Voel ik me meestal fantastisch en super gemotiveerd, bij vlagen ook eenzaam en behoorlijk vastgezet door mijn eigen programma, mijn discipline die niet van loslaten weet.

Mijn moeder wordt bovendien eerdaags geopereerd, een situatie ver weg en toch heel aanwezig. In mijn gedachten en in mijn lijf.

Maar los daarvan, voel ik in de sauna even heel duidelijk dat de gedrevenheid me dus ook dwars kan zitten. Ik mis de momenten in Nederland dat ik waar ik even intiem met een goede vriend (meestal Frans) naar de sauna kan om lichaam en geest te ontspannen, even uit te zoomen en alles te overzien. Zo dus eigenlijk vandaag, maar dan alleen.

Ik ben iedere dag trots en zo gelukkig met waar ik ben. De twijfels en dagelijkse perikelen daargelaten. Mijn reizen is sinds ik hier in Cochabamba ben niet alleen meer een reis of een lange vakantie. Het is nu een manier van leven, een dagelijks bestaan, een werken, onderzoeken, avonturieren en verderop hopelijk pionieren. En dat voelt goed. In Nederland ben ik zo lang op zoek geweest naar mijn waarde, is die struggle er hier he-le-maal niet. Ik verzamel en groei nu, de waarde komt wel, is er al (als ik zie hoe ik (hier) soms mensen inspireer met mijn avonturen en verhalen), en zal verderop meer en meer tevoorschijn komen. Dat is een vertrouwen waar ik een heleboel rust uit zou kunnen putten :-) en energie!

Fijn om dat even met mezelf te delen. Op papier. In de sauna. Ik ga nog even een rondje de warmte in..

 

Het plan is de komende weken….

 

En zo zit ik dus 10 dagen later op dezelfde plek. Het is wat rustiger. Zowel in de sauna als in mij. Deze week heb ik (eindelijk) 5 blogposts afgemaakt en alle bijbehorende foto’s bewerkt. Aan Spaans ben ik even niet toegekomen al moet ik zeggen dat het met het gezin waar ik woon ook niet zo lekker stroomt. Als ik buiten de deur Spaans praat gaat het stukken beter en soms zelfs een beetje vloeiend! Met ups en down ben ik nog steeds gemotiveerd al is het soms super frustrerend dat ik woorden die ik al 20+ keer heb geoefend niet kan onthouden. Dat is blijkbaar hoe mijn brein werkt.. Complimentjes werken trouwens heel (heel) stimulerend. Dus als je binnenkort een vluchteling spreekt die Nederlands leert, geef hem een compliment!

M’n moeder is vandaag trouwens geopereerd, alles is goed gegaan, het is wonderbaarlijk wat ze tegenwoordig allemaal kunnen! Het is een pak van mijn en ons hart. We hebben veel contact en ik ben VoIP en Skype (bellen) heel dankbaar! Ondanks de afstand zijn we dicht bij elkaar. (Update; ik ga er hier verder niet over uitwijden maar het gaat super met m’n moeder! Een wonder heeft zich voltrokken.)

De afstand is ook een waardevolle factor. Zolang mijn naasten gezond zijn en geen babies krijgen :) ervaar ik de ruimte mijn eigen bestaan helemaal te omarmen. Het voelt goed, ik leef mijn leven en mijn ouders dat van hun, ik ben uit het nest. Genoeg tijd in het leven om nog te delen. Dat is als we gezond blijven maar daar ga ik vanuit tot het tegendeel daar is. En dat is ook de ontzagwekkende kracht die mijn moeder me heeft laten zien de afgelopen weken, de kracht geen stress te hebben van dingen die nog niet zijn. Geen spookverhalen te omarmen en in het hier en nu te blijven.

Zo ik dus ook. Vrienden, familie, we hebben nog hele levens te delen, er is tijd genoeg in de toekomst. In mijn hier en nu moet ik hier zijn. Hier en verderop, met gedreven tred vooruit.

Ithaka

Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
 wens dat de weg dan lang mag zijn,
 vol avonturen, vol ervaringen.
 De Kyklopen en de Laistrygonen,
 de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
 hen zul je niet ontmoeten op je weg
 wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
 de emotie die je hart en lijf beroert.
 De Kyklopen en de Laistrygonen,
 de woedende Poseidon zul je niet treffen
 wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt,
 wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg dan lang mag zijn.
 Dat er veel zomermorgens zullen komen
 waarop je, met grote vreugde en genot
 zult binnenvaren in onbekende havens,
 pleisteren in Phoenicische handelssteden
 om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
 van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
 ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
 opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt;
 dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
 om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
 Daar aan te komen is je doel.
 Maar overhaast je reis in geen geval.
 ‘t Is beter dat die vele jaren duurt,
 zodat je als oude man pas bij het eiland
 het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
 zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.
 Ithaka gaf je de mooie reis.
 Was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
 verder heeft het je niets te bieden meer.

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
 Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
 begrepen hebben wat Ithaka’s beduiden.

K.P. Kavafis

Al moet ik hier ook zeggen dat heimwee een poëtische dagelijkse herinnering aan de schoonheid van thuis is, aan jullie mijn dierbare vrienden en familie. En dat jullie ook welkom zijn hier! Per email of Skype (en tegenwoordig ook via WhatsApp), maar zeker ook in real-life! Vakantie in Zuid Amerika!?

 

Het plan is dus de komende maanden…

 

Wat kan de sauna een helende werking hebben. Ja, dus, de komende weken/maanden. Ik ben de komende week nog in mijn mega appartement aan het studeren en aan de webwinkel aan het werken. Ik heb de beschikking over een laptop en dat is super tegek!! Volgende week ga ik naar Sucre en Potosí, een weekje vakantie, en daarna heb ik nog drie weken Spaanse les terwijl ik bij een ander gezin intrek. Aansluitend ga ik naar een kleinschalig electro festival waar ik wil meehelpen. En dan is het tijd om via Paraguay naar Uruguay te reizen. Tijd om een baan te zoeken bovendien want de buidel is bijna leeg :-)

Die ga ik vullen in december, januari en februari in het toeristische hoogseizoen in Punta del Este, het Costa Brava van Zuid Amerika. En vervolgens plan ik nog een jaar in dit continent te blijven. Om te reizen, maar vooral om mijn zoektocht naar sociale innovatie, pioniers, mooie politiek, bijzondere mensen en leiderschap invulling te geven. En daar heb ik super veel zin in!!

Net als in de danslessen die ik ga volgen :) (Thanks Daphne voor die voorzet!)