Hello world!

Uit een mail aan een dierbare vriend

 

… Vooral de nachten zijn magisch, we doen nachtwachten van 3 a 4 uur, geweldige tijd buiten de realiteit, het zijn betoverende uren, als een meditatie, die door het niets heen tot iets lijken te leiden. But – I’m in a state of learning now – dus het is moeilijk te overzien waar ik me precies bevind :-)  ja, 36°59N 11°57W, midden op zee, overal blauw en golven, dagelijks dolfijnen, diep en hoog, ver en klein. Ik ben in de rui en vaar wat dat betreft wel! Het avontuur is ge-wel-dig, de behoefte naar een rustpunt groeit. Ik zie het aan de horizon maar kan de vorm (nog) niet herkennen. Het is de confrontatie met het onbekende, een RollerCoaster waar ik me in thuisvoelt. Maar ik voel me op zoveel plekken thuis! Rijkdom waar ik niet in wens te verdwalen. Gelukkig heb ik een hoop bagage waar ik mij,jou,alles dagelijks dankbaar voor ben. Ik ben een gezegend mens, daar geniet ik van, pluk ik de vruchten van en deel ik zo vaak en veel mogelijk. Maar ik heb meer te delen dan dat er toehoorders zijn dus luister ik soms naar mijn eigen echo. Als zeeziekte-eenzaam. maar het zijn de contrasten die het de moeite waard maken, die ruimte voor groei opwerpen. Groei die uit het avontuur zal kristalliseren! Ik kan niet wachten en toch gebeurt het al, is het al gebeurd?

😀

Met de liefde in ons midden, een midden dat zich gemakkelijk uitstrekt. Over oceanen van hunkering, eenzaamheid en weemoed. Iets met sneeuw voor de zon als je het je realiseert. Waarmee de cirkel rond is en ik vol, vervuld, over de oceaan uitkijk. Naar land dat ik nog niet wil zien, vis die ik nog niet wil vangen. Steeds dichter bij mijn bestemming. Hier en nu.

Kus!