Hello world!

Twee weken later

Ha, nou, heerlijk! Twee weken later, twee banen verder! Ik heb hard gezocht, overal gevraagd en geslaagd. Al tijdens het schrijven van m’n vorige post was ik in training bij een dagzeil bedrijf in Philipsburg, 15 min met de bus van ons huis. Ik werk daar (hier; ik schrijf deze post aan boord met uitzicht op het strand en de tourisen-boulevard) nu 4 a 5 dagen in de week, soms 1 tocht, soms twee per dag. De twee schepen heten Golden Eagle III en IV, het zijn giga catemarans, ontworpen voor dagtochten met max. 86 passagiers. En het is een gekkenhuis..

 

Om 08:30 uur komt de eerste lading toeristen van de cruiseschepen aan boord. We delen super snel doch in een Caribisch tempo alle snorkel gear uit, de eerste stop is 20 min om de hoek, een kunstmatig rif met helikopter, vliegtuig, kanonnen, een onderzeeboot, een zeilboot en ja, er is ook vis en een beetje koraal. We vragen de mensen die niet kunnen zwemmen zich te melden (expliciet en dat is nodig zo blijkt..) en iedereen is verplicht een snorkelverst te dragen. En dan gaat iedereen te water. Sommigen plat op hun buik, anderen hoestend en proestend. Ik eerst, met een reddingsband om de eerste zinkenden van hulp te voorzien. Een schoon begin van een dagje zeilen? Nou ja, oppassen en babysitting in werkelijkheid.

Het toffe gedeelte is dat ik de mensen meeneem voor het snorkelen, ik laat ze een vriendelijke zeeegel vasthouden en voer de vissen zodat ze dichtbij komen. Er zijn op iedere toch toffe mensen aan boord, al kost het soms wat moeite om ze te vinden.. 😉

Nadat we vervolgens langs de wereldberoemde landingsbaan van het vliegveld hier zijn gevaren (op het strand daaronder voelt het alsof je de vliegtuigen kunt aanraken) zoeken we een strand met niet teveel golfslag. Regelmatig vissen we passagiers uit de branding. Om de één of andere reden denken veel mensen dat ze atleten zijn, ondanks overgewicht, ouderdom, nieuwe knieën of open hart operaties.. Anyway, ik zwem als eerste met een koelbox vol drankjes naar het strand en ontvang de mensen daar met rum punch en een praatje. Als het weer rustig is en de mensen blij zijn dan is dit de beste baan ever:-)  op een prachtig tropisch strand met tegekke collega’s.

Op de vaart terug heb ik twee weerstanden overwonnen; we serveren champagne (nou ja; bubbeltjes wijn) in bow tie en we doen de YMCA.. Feest aan boord en om eerlijk te zeggen: ik doe het met plezier. Het is vooral het overwinnen van mijn eigen weerstand binnen het tijdsbestek dat ik hier ben. Respect voor m’n collega’s, dit zou niet mijn baan zijn voor jaren achtereen.

 

De tweede baan is in een luxe steak and lobster (kreeft) restaurant. In zwarte kleding met mijn haar in een vies staartje met gel, serveer ik van lokale tot mega rijke mensen. Het is/was lang geleden dat ik drie borden met heerlijk eten tegelijk serveerde. De collega’s zijn ook hier fantastisch en het eten kan ik iedereen aanbevelen al voelt het een beetje raar om biefstuk te verkopen terwijl ik zelf  zo weinig mogelijk vleesch eet..

 

Maar ik ben hier niet om de wereld te redden, in tegendeel, ik ervaar meer dat ik hier ben om de wereld te ervaren zoals die is. Dat is soms frustrerend en/of kan tot irritatie leiden, maar als ik enthousiast het YMCA zing of champagne serveer met vlinderdas en ontbloot bovenlijf zonder six-pack voel ik vooral dat ik me onderdompel in een ervaring die mijn blik verruimd. Ja, ik heb ook een mening alleen is die is vaak niet op ervaring gebaseerd maar op een vooronderstelling. Ik denk dan aan boeken die ik lees over exotische culturen (kanibalen in Brazilië of nomaden in Mongolië) en hun gebruiken. Je kunt het ergens niet mee eens zijn maar sluit je jezelf dan buiten of duik je erin? En wat is dan de voorwaarde, ervaren en meedoen of bekritiseren? Om eerlijk te zijn weet ik het niet. Ik ben niet zo van het bekritiseren, meer van het inspireren, maar voor nu houd ik het bij meedoen in de hoop een antwoord :-) En ondertussen heeft de ervaring mij geleerd dat ik zelf niet op een cruiseschip op vakantie wil en dat ik persoonlijk niet enthousiast word van the UMCA.. Ik word wel blij als ik werk, ik word wel super enthousiast als ik mensen een toffe tijd kan bezorgen en ik word wel blij als ik flink kan sparen om straks ver weg van toerisme en rijkdom te kunnen zijn!

 

In andere woorden: ik ben super druk en super blij! Volgende week is hier de Heineken regatta (zeilrace) en dat belooft helemaal druk te worden. Nog zes weken, dan is de drukte voorlopig voorbij en is het tijd om verder te trekken. Vast en zeker blog ik tussendoor nog en eerdaags hoop ik wat foto’s (o.a. van ons huisje) te plaatsen.

Voor nu een warme groet (ongeveer 30 graden) van St. Maarten!

Michael 😀

 

19 thoughts on “Twee weken later

  1. Eelko

    Heyyy Gozerrrr, heb sinds december niet meer gelezen, maar zie dat je nu eiindelijk reacties kan plaatsen :)

    Goeie zaaak!! Heb je aankomende dagen/weken even zin/tijd een uurtje te Skypen ofzo?
    Mis je kerel en hoor gaag van je hoe het met je gaat :)

    Warme groet (12 graden 😛 ), Eelko.

    1. chiel Post author

      Aieto bro!
      Skype: chielvaessen
      Ik ben (zolang op St. Maarten) vaak wel online laat in de avond (nl tijd)

  2. pascal

    Leuk om te lezen,

    Mis je wel hoor!

    ik zal je binnenkort eens een wat langer verhaal doen toesturen over hoe het hier is als je dat leuk vind :)

    1. chiel Post author

      Likewise!!
      Cool, lange(re) verhalen zijn altijd welkom, tegek om te lezen hier aan de andere kant van de oceaan. Kijk ik naar uit! Stuur vooral ook een foto van de kleine (in de zandbak!?) mee 😀

  3. Sanne

    Heeeeeee Chiel wat een heerlijk beeld, jij in bow-tie en verder weinig, YMCA dansend. Ik moest hardop lachen en de katten schrokken zich een hoedje. Waarschijnlijk omdat ze in mijn hoofd konden kijken.
    Ik geniet van de manier waarop je, enigszins wijfelend, JA zegt tegen al deze ervaringen. Go for it, dompel je onder! Dat je je eigen standaard hebt is geweldig, en dat je kan bewegen onder mensen die andere standaarden hebben is nog geweldiger. Daar draait het om! Ga pas twijfelen wanneer deze echt botsen. En tot die tijd, geniet. Ik geniet met volle teugen met je mee!!!
    Hier is het best heel vaak heel mooi weer de laatste tijd. Vandaag dan eindelijk weer eens regenachtig en koud en grauw. Heerlijk! Lekker in dikke dekens gewikkeld uitslapen en koffie op bed. Schrijven, rommelen, lezen, klooien, nerden. Jawel, het is kluizenaarsweek. Volgende week doe ik weer mee aan het leven. Ik verheug me op je foto’s!!!! Liefs

    1. chiel Post author

      Hey Sanne!!
      Wat een fijn bericht, heerlijk om te horen dat mensen meeleven en meebeleven :-) Ondertussen wordt het hier ook (nog) warmer en warmer, als een hete zomer in nl, mis ik toch de lentedagen en frisse ochtend ritjes op de fiets door de vlakke landen.
      Kus kus!

      1. Sanne Roemen

        Qua weer krijgen we de afgelopen maanden ongeveer alles wat er maar op het menu staat. Van heel warm slippertjes hangmattenweer tot recent nog een paar hagelstenen en vandaag storm en benauwd en vorige week nog nachtvorst. Ik zie dat je alweer een briefje op het prikbord hebt hangen om weer ergens aan te monsteren. Ik hoop dat het lukt. Ik hou nog steeds niet van M&M’s, sorry. Maar als ik ervan zou houden dan die met crunchy erin en liefst blauwe.
        Het is bevrijdingsdag en ik ben van onder mijn steen hard op zoek naar klussen in de sfeer van webredactie en tekstschrijven. Jaja, weer eens mezelf opnieuw aan het uitvinden. Leuk hoor.
        Je ziet er geweldig uit op alle foto’s! Iemand die thuiskomt bij zichzelf zie ik. Echt genieten. Keep it up. Knuffel. San

        1. chiel Post author

          Sanne! Voorbeeld, goede vriend en grote zus 😉 Wat fijn af en toe een berichtje te krijgen! Inderdaad druk bezig dit eiland te verlaten, onderweg naar het zuiden waar het winter wordt, terwijl jullie hopelijk een warme zomer tegemoet gaan. Ik wens jullie de warmte die we hier hebben van harte (32 graden) al kijk ik er zelf naar uit om weer eens een gewone trui te kunnen dragen!
          Eerdaags een post over de vorderingen, het lijkt erop dat we een tweedelige trip naar Grenada hebben gevonden 😀
          Love you!!

  4. Jan Vaessen

    Chiel en bubbels schenken aan twee dankbare blije vrolijke ‘cruise nerds’. Dit is jeugdsentiment zoon. Ik deed precies hetzelfde op de s.s. Nieuw Amsterdam ook in de wateren rond St. Maarten en met evenveel plezier als jij er in blijkt te hebben. Echt te gek Chiel, wat fijn voor je.

  5. Rooz

    Waar is dan een foto van jou met zo’n strikje? Dat willen we zien Chiel! 😉 Love you!

    1. chiel Post author

      FF zoeken lief! Staat ertussen maar ik snap dat je me niet direct herkent met m’n fabulous-factor 😉

  6. Jeannette Oosterhoff

    Geweldig Chiel ,wat een leven!!!!! Vind je verhalen jaloers makend maar gun het je zeker

      1. chiel Post author

        :-)
        Dank Jeannette,
        Leuk om te horen dat je meeleest/meeleeft!
        Veel liefs ook voor de kids en kleinkids!

  7. Annemieke

    Babe, wat een geweldige pics! Ken je de Chippendales? 😉 Heel veel plezier joh. Trip of a lifetime. xxx

  8. Mik

    Mooi om jouw wereldreis én innerlijke reis zo mee te mogen beleven Chiel!

    Dat jij jouw pad mét hart maar mag blijven volgen ‘Message in a bottle’

    Je inspireert mij in ieder geval om dat pad ook (meer) te gaan volgen…

    Heel veel plezier, avontuur en mooie inzichten gewenst, vriend/kapitein <|8-)

    Groet,
    Mik

    1. Mik

      Oja, mijn reis gaat (nog) niet naar Zuid Amerika, maar wel naar Berlijn (augustus) ennn… Portugal (eind sept), JEUJ!

    2. chiel Post author

      Ha Mik, cool! Leef die droom, lijkt me cool elkaar ergens onderweg te treffen!? Zet vooral ook de Skype aan, hopelijk zien we elkaar daar online! Cheers

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>